Een offline DR-systeem (Digital Radiography) is een digitaal röntgenbeeldvormingssysteem dat digitale detectoren gebruikt om röntgenbeelden vast te leggen, het uiteindelijke beeld genereert door middel van beeldverwerking en -opslag, en de beeldgegevens na de opname offline verwerkt en analyseert. In tegenstelling tot real-time (online) systemen scheiden offline DR-systemen de verwerking en opslag van beeldgegevens, waarbij de gegevens doorgaans na het vastleggen worden verwerkt en geanalyseerd.
Röntgenbronemissie: de röntgenbron in een offline DR-systeem is vergelijkbaar met een traditioneel röntgenapparaat, dat een röntgenbundel uitstraalt. Deze röntgen-stralen dringen het menselijk lichaam of objecten binnen. Verschillende weefsels in het lichaam (zoals botten en zachte weefsels) absorberen röntgenstraling in verschillende mate, wat resulteert in röntgensignalen met verschillende intensiteiten.
Beeldacquisitie: een digitale detector (zoals een flatpaneldetector of beeldverwerkingsplaat) ontvangt de röntgenstraling- die door het monster wordt uitgezonden. De rol van de digitale detector is het omzetten van de röntgensignalen in elektrische signalen, die de dichtheidsverschillen binnen het monster vertegenwoordigen, en het genereren van een onbewerkt digitaal beeld.
Flat Panel Detector: Moderne DR-systemen maken vaak gebruik van flat panel detectoren, die röntgensignalen omzetten in elektrische signalen door middel van foto-elektrische conversie.
Beeldverwerkingsplaat (IP): In sommige oudere offline DR-systemen werden gewoonlijk beeldverwerkingsplaten gebruikt. Ze slaan röntgenbeelden- op via een chemische reactie en zetten de beelden vervolgens door middel van scannen om in digitale gegevens.
Gegevensopslag en -overdracht: De gegenereerde onbewerkte digitale beeldgegevens worden eerst opgeslagen op de opslagmedia van het offline DR-apparaat (zoals harde schijven, geheugenkaarten, enz.). Deze gegevens worden niet onmiddellijk in realtime gesynchroniseerd met het elektronische medische dossier (EMR) of het Picture Archiving and Communication System (PACS) van het ziekenhuis; in plaats daarvan zijn gegevensoverdracht en -upload vereist nadat de afbeelding is vastgelegd.
Beeldverwerking: Nadat de onbewerkte afbeeldingen zijn opgeslagen, verwerken offline DR-systemen deze doorgaans met behulp van beeldverwerkingssoftware op een computer. Dit proces omvat, maar is niet beperkt tot:
Contrastverbetering: het beeldcontrast aanpassen om details prominenter te maken.
Ruisreductie: Ruis uit het beeld verwijderen om de beeldhelderheid te verbeteren.
Verwijdering van artefacten: het aanpakken van artefacten veroorzaakt door apparatuur of omgevingsfactoren.
Beeldoptimalisatie: het aanpassen van parameters zoals helderheid en scherpte om de beeldkwaliteit te optimaliseren voor een betere diagnose. Verwerkte beelden zijn duidelijker en geschikter voor artsen om een diagnose te stellen.
Beeldweergave en analyse: Verwerkte beelden worden weergegeven op een computerscherm, zodat artsen of radiologen ze kunnen bekijken en analyseren. Dit proces vindt doorgaans offline plaats, wat betekent dat de beelden in het systeem worden opgeslagen en dat artsen ze tijdens daaropvolgende diagnostische procedures moeten bekijken.
Beeldarchivering en -overdracht: Na diagnose kunnen beelden worden gearchiveerd, verzonden en beheerd via een Picture Archiving and Communication System (PACS). Offline DR-systemen uploaden doorgaans verwerkte afbeeldingsbestanden naar het PACS-systeem voor langdurige opslag- of exporteren ze naar externe opslagmedia voor ander gebruik. Beelden kunnen ook via een netwerk worden gedeeld met andere medische instellingen of specialisten voor diagnose op afstand.
